Omdat ik het de familie had beloofd: een logje over het avondeten van gisteravond: REUROM (ik weet niet hoe je het schrijft, maar dit moet in de buurt komen).

Als m’n moeder vroeger om xc3xa9xc3xa9n of andere reden niet kon koken, hadden we bij m’n vadere twee mogelijkheden. We kregen xc3xb2f  ‘dikke riest’ (paprijst) of reurom. Ik vond het heerlijk! En beide had ik in geen tijden gehad. Vandeweek belde m’n vader op en zei: ik heb Boekweitmeel gekocht, wanneer zal ik reurom voor je maken. Gisteravond was het zover. Ik heb het nog nooit zelf gemaakt, maar volgens mij is het melk aan de kook bregen, boekweitmeel erdoor roeren en klaar is kees (Geert in dit geval). Vervolgens op je bord draperen, kuiltje erin maken waar een klontje boter in kan en afmaken met bruine suiker!

M’n vader en ik hebben er van genoten. Henk (sr) was niet thuis en dat was maar goed ook, want die vindt het helemaal niks en m’n moeder had voor zichzelf en naar ze dacht ook voor Henk jr. soep meegenomen. Maar Henk jr. liet de soep staan en genoot ook van de reurom van opa!

Ik geef toe als je het zo op de foto ziet, ziet het er niet op z’n smakelijkst uit en het ligt ook de hele avond als een steen op je maag, maar ik vond het heerlijk! Pa, bedankt!